ปฏิทินบนโต๊ะทำงานได้ย่างเข้าสู่วันที่ 3 ของเดือน ธันวาคมแล้ว เดือนสุดท้ายของปี
เดือนแห่งความหวัง ที่เราเฝ้ารอคอยว่าปีนี้มันจะผ่านพ้นไปแล้ว เดือนแห่งการนับถอยหลัง เริ่มต้นปีใหม่กับสิ่งดีๆและสวยงาม เกือบหนึ่งปี ฉันเจอเรื่องราวต่างๆมากมาย ทั้งสุขและทุกข์ แต่ความสุขที่ฉันได้เจอ มันมักผ่านไปเร็วเสมอโลกบอกกรอกหูฉันอยู่ทุกวัน

::::

เพิ่งกลับมาจาก Winter Music Festival กลับมาพร้อมกับอาการป่วยไข้ นิดๆหน่อย แต่ตอนนี้หายดีแล้ว
กลับมาพร้อมกับลมหนาว แม้สิ่งที่เกิดขึ้นในหุบเขานามโบนันซ่าแห่งนั้น จะกองสุมเรื่องดีๆ ประสบการณ์การเดินทาง ในชีวิตให้มีเพิ่มขึ้นมากมาย ทั้งเสียงเพลง และศิลปินที่ฉันไม่เคยได้ดู ได้ฟังมาก่อน ศิลปินรุ่นใหญ่หลายๆคนที่ร้องเพลงแล้วสะกดให้ฉันต้องมนต์ไปหลายเพลงเลยทีเดียว ฉันยิ่งหลงรักฤดูหนาวมากขึ้นอีก
ฉันมีโอกาสได้เปิดใจต้อนรับเบียร์ยี่ห้อหนึ่ง ที่ฉันไม่เคยคิดจะดื่มมันเลยสักนิด
เบียร์ยี่ห้อที่ไม่ชอบกินสุดๆเพราะคิดมาตลอดว่ามันขม แต่รสชาติมันกลับกลมกล่อมและทำให้ฉันเมาได้โดยไม่รู้ตัวเลยจริงๆ

::::

ที่หุบเขาแห่งนั้น มันทำให้พวกเราได้นอนฟังเพลง หยิบเรื่องราวต่างๆมาสนทนากัน จิบเบียร์ แต่ทุกอย่างก็มีความหมาย กลางวันเราเดินแจกแบบสอบถามงานวิจัยของเพื่อนสาวคนสนิทของฉัน ทั้งเหนื่อย ร้อน หิว แต่ก็สนุก มีทั้งรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ ได้เข้าไปคุยกับคนมากหน้าหลายตา แม้จะไม่เคยได้รู้จักมาก่อน ได้ถ่ายรูปร่วมกับเพื่อนอีกหลายคน ที่เค้าต่างบอกเราว่า เก็บไว้ดูเป็นที่ระลึก ได้เห็นน้ำใจของคนไทย ที่มันทำให้เราได้รู้สึกว่า โลกนี้ยังมีคนดีๆมีน้ำใจอีกมากมาย

::::

ไม่มีอะไรจะเล่าเยอะ แค่ชอบอากาศบนภูเขา บทเพลงทุกบทเพลงยังมีความหมายเสมอ
และน้ำค้างบนยอดหญ้าก็ยิ่งทำให้เราหนาวและแอบเปียกนิดหน่อย
เรากลับกันตอนตีสอง คอนเสิร์ตยังไม่จบ แต่เราเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าจากเมื่อตอนกลางวัน

กลับมายังโลกแห่งความจริง พยายามจะเคลียร์สรรพสิ่งให้หมด เพื่อนวันหยุดยาวที่จะถึง ทั้งงานที่วางอยู่ตรงหน้า ที่ต้องทำในวันนี้และพรุ่งนี้ แต่ตอนนี้ฉันไม่ได้ทำงานเลย มันคงเกิดจากอาการเบื่อหน่าย เมื่อยล้า กับงานเดิมๆเรื่องเดิมๆ

:::
ตอนนี้ได้แต่ตั้งหน้าตั้งตารอคอย วันเสาร์ อาทิตย์ที่จะถึง เราจะได้เดินทางไปกระชับเสื้อกันหนาวยีนส์และผ้าพันคอตัวโปรดอีก deeboyd pop fest ยังมีความหมายเสมอ ได้แต่หวังว่า ความสุขจะโอบล้อมเราอีกเช่นเคยอยากให้ที่นั่น เจอสิ่งมหัศจรรย์ยิ่งกว่า หุบเขาโบนันซ่า อยากให้เบียร์ที่นั่น กลมกล่อมเหมือนโบนันซ่าเช่นเคย


ตอนนี้กลับสู่โลกแห่งความเป็นจริงอีกครั้ง นั่นคือทำงาน งานแล้วก็งาน ที่มันรอฉันอยู่
ตอนนี้ชีวิตไม่มีอะไร
อันที่จริงโลกหมุนอย่างซื่อสัตย์ต่อตนเองเช่นเคย
ไม่เร็วกว่าเมื่อวาน ไม่ช้ากว่าพรุ่งนี้

เพียงอยากจะมีความสุขในทุกวินาที
ไม่ว่าโลกจะเดินช้าหรือหมุนเร็วกว่าการก้าวเท้าของฉันก็ตาม


ปล. 1 ตั้งใจว่าปีหน้า(2010) จะเริ่มต้นให้ดี และรักษาระยะห่างกับทุกคนที่รู้จักไว้ให้ดีกว่านี้ อยากให้ชีวิตเจอแต่สิ่งดีๆเพราะปีนี้ ฉันเจอแต่เรื่องแย่ที่สุดในชีวิตแล้ว
ปล. 2 ไม่ว่าเราจะเดินทางไปที่ไหน สุดท้ายแล้วเราก็ต้องกลับบ้าน